Shloka 4
सेनासमागमः — The Convergence of Armies
खड्गकार्मुकनिर्व्यूहैः शरैश्व॒ विविधैरपि । तैलधौतै: प्रकाशद्धिस्तदशो भत वै बलम्
khaḍga-kārmuka-nirvyūhaiḥ śaraiś ca vividha-ir api | taila-dhautaiḥ prakāśadbhiḥ tad aśobhat vai balam ||
വാളുകളും വില്ലുകളും ക്രമമായി നിരന്നും നാനാവിധ അമ്പുകളാൽ സമ്പന്നവുമായ ആ സേന അത്യന്തം ശോഭിച്ചു; എണ്ണയിൽ കഴുകി മിനുക്കിയ ആയുധങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചതിനാൽ ആ ബലം ദീപ്തമായി തോന്നി.
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the disciplined readiness and organized power of a force prepared for conflict; ethically, it foreshadows the gravity of war—when arms are polished and formations set, the path toward violence becomes concrete and difficult to reverse.
The narrator describes an army’s impressive appearance: swords, bows, and many kinds of arrows are arranged in formations, and the weapons gleam as if oiled and cleaned, emphasizing the force’s preparedness and intimidating splendor.