Shloka 2
तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदा । निराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मत:ः,तब उस कन्याने उन तपोवृद्ध महर्षियोंसे कहा--'भीष्मने मुझे ठुकराया है और मुझे पतिकी प्राप्ति एवं उसकी सेवारूप धर्मसे वंचित कर दिया है
tān uvāca tataḥ kanyā tapovṛddhān ṛṣīṁs tadā | nirākṛtāsmi bhīṣmeṇa bhraṁśitā patidharmataḥ ||
അപ്പോൾ ആ കന്യക തപസ്സാൽ പക്വരായ ഋഷിമാരോട് പറഞ്ഞു— “ഭീഷ്മൻ എന്നെ നിരസിച്ചു; ഞാൻ പതിധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു—ഭർത്താവിനെ പ്രാപിക്കുന്നതും ഭർത്തൃസേവാധർമ്മവും രണ്ടിലും നിന്ന് വഞ്ചിതയായി।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds patidharma—marital duty and social-ethical status tied to marriage—and shows how denial of rightful marital placement is experienced as a moral injury, prompting appeal to ascetic authority for redress.
A maiden approaches austerity-hardened sages and laments that Bhīṣma has refused her, leaving her cut off from the expected path of obtaining a husband and fulfilling wifely obligations; this complaint sets up her search for justice and resolution.