Shloka 12
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
निर्मुक्तानां पन्नगानां सरूपा दृष्टवा शक्तीहेंमचित्रा निकृत्ता: । प्रादुश्चक्रे दिव्यमस्त्रं महात्मा क्रोधाविष्टो हैहयेशप्रमाथी
nirmuktānāṁ pannagānāṁ sarūpā dṛṣṭvā śaktī hema-citrā nikṛttāḥ | prāduścakre divyam astraṁ mahātmā krodhāviṣṭo haihayeśa-pramāthī ||
സ്വർണ്ണാലങ്കാരവും നാനാവിധ ചിത്രപ്പണിയും ഉള്ള മുറിഞ്ഞ ശക്തികൾ—തോൽ വിട്ട പാമ്പുകളെപ്പോലെ—ചുറ്റും കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, ക്രോധാവേശത്തിൽ ജ്വലിച്ച്, ഹൈഹയേശനെ തകർത്ത ആ മഹാത്മാവ് ഒരു ദിവ്യാസ്ത്രം പ്രാദുർഭവിപ്പിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can unleash formidable, even ‘divine’ force in warfare, but implicitly warns that power arising from wrath is ethically dangerous; a dharmic warrior must strive to keep judgment and restraint even amid provocation.
After seeing severed, gold-decorated spears strewn about—likened to snakes’ shed skins—the great warrior (described as a crusher of the Haihaya lord) becomes enraged and brings forth a celestial weapon, escalating the conflict.