Shloka 2
भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
सस््नातापवृत्तैस्तुरगैर्लब्धतोयैरविद्वलै: । प्रभाते चोदिते सूर्य ततो युद्धमवर्तत,घोड़े टहलाये गये और लोट-पोट कर लेनेपर नहलाये गये; फिर उन्हें पानी पिलाया गया, इस प्रकार जब वे स्वस्थ और शान्त हुए, तब प्रातःकाल सूर्योदय होनेपर पुनः युद्ध आरम्भ हुआ
snātāpavṛttais turagair labdhato yair avidvalaiḥ | prabhāte codite sūrye tato yuddham avartata ||
കുതിരകളെ നടത്തിച്ചു, ഉരുളിച്ചാടി കുളിപ്പിച്ചു, പിന്നെ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവ ശാന്തവും ക്ഷീണമില്ലാത്തതുമായപ്പോൾ, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ യുദ്ധം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even in the harsh setting of war, conduct is governed by order and responsibility: one prepares properly, tends to dependents (here, the horses), and only then undertakes one’s duty. The verse hints at restraint and discipline rather than chaotic violence.
After tending to the horses—walking them, letting them roll to clean and soothe themselves, and giving them water—once they are refreshed, the warriors resume fighting at sunrise.