Shloka 20
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
स मे तस्मिन् रणे पूर्व प्राहरत् कड्कपत्रिभि: | षष्ट्या शतैश्ष नवभि: शराणां नतपर्वणाम्,उस रणभूमिमें उन्होंने ही पहले मेरे ऊपर गीधकी पाँखोंसे सुशोभित तथा मुड़े हुए पर्ववाले नौ सौ साठ बाणोंद्वारा प्रहार किया
sa me tasmin raṇe pūrvaṁ prāharat kaṅkapatribhiḥ | ṣaṣṭyā śataiś ca navabhiḥ śarāṇāṁ nataparvaṇām ||
ആ യുദ്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ആദ്യം എന്നെ ആക്രമിച്ചത്—കഴുകന്റെ ചിറകുപക്ഷികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ളതുമായ ഒൻപതു നൂറ്റി അറുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എന്നെ മൂടി പ്രഹരിച്ചു.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya context where the opening strike and the manner of attack matter: warfare is not mere violence but a domain governed by codes, and a warrior’s conduct—initiative, proportionality, and steadfastness—becomes a measure of dharma.
Rama recounts a prior battle episode, stating that his opponent attacked first and did so with an intense volley of 960 feather-fletched arrows with bent joints, emphasizing the ferocity and the formal commencement of combat.