Shloka 31
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
स्वथधर्म पुरुषव्याप्र राजपुत्री लभत्वियम् | न युक्तस्त्ववमानो<यं राज्ञां कर्तु त्वयानघ,पुरुषसिंह! तुम्हें ऐसा करना चाहिये, जिससे इस राजकुमारीको स्वधर्मपालनका अवसर प्राप्त हो। अनघ! तुम्हें राजाओंका इस प्रकार अपमान करना उचित नहीं है
svadharmo puruṣavyāghra rājaputrī labhatv iyam | na yuktas tv avamāno ’yaṃ rājñāṃ kartuṃ tvayānagha ||
ഹേ പുരുഷവ്യാഘ്രാ! ഈ രാജകുമാരിക്ക് തന്റെ സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നവിധം നീ പ്രവർത്തിക്ക. ഹേ നിർമലനേ! രാജാക്കന്മാരെ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കുന്നത് നിനക്കു യുക്തമല്ല।
राम उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharma as context-sensitive duty: a noble person should enable others—here, a princess—to act according to their rightful obligations, and should avoid actions that dishonour kings, since public humiliation violates ethical and royal norms.
Rāma addresses a heroic man, urging him to behave in a way that preserves the princess’s ability to follow her proper course of duty, while also warning that the current conduct amounts to an improper insult to kings.