Shloka 3
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
केचिच्छाल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे । नेति केचिद् व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा,कुछ लोग यह सम्मति प्रकट करने लगे कि चलकर शाल्वराजको बाध्य करना चाहिये कि वह इसे स्वीकार कर ले और कुछ लोगोंने यह निश्चय प्रकट किया था कि ऐसा होना सम्भव नहीं है; क्योंकि उसने इस कन्याको कोरा उत्तर देकर ग्रहण करनेसे इन्कार कर दिया है
kecic chālva-patiṁ gatvā niyojyam iti meṇire | neti kecid vyavasyanti pratyākhyātā hi tena sā ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ചിലർ, “ശാൽവാധിപന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവനെ നിർബന്ധിച്ച് ഇവളെ സ്വീകരിപ്പിക്കണം” എന്നു കരുതി. എന്നാൽ മറ്റുചിലർ, “ഇല്ല—ഇത് സാധ്യമല്ല”; കാരണം അവൻ വ്യക്തമായി നിരസിച്ച് ഈ കന്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നിശ്ചയിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic tension: whether coercion can be justified to secure a socially desired outcome (marriage) when the other party has already refused. It implicitly questions the righteousness of forcing consent after an explicit rejection.
Bhishma reports differing opinions among people: some propose going to the King of Shalva and compelling him to accept the woman, while others argue it is impossible or improper because he has already rejected her outright.