Shloka 20
अम्बा-शाल्वसंवादः | Amba’s Appeal to Śālva and His Refusal
अपातयं शरैर्दीप्तै: प्रहसन् भरतर्षभ । तेषामापततां चित्रान् ध्वजान् हेमपरिष्कृतान्,भरतश्रेष्ठ। जिस समय उन्होंने आक्रमण किया उसी समय मैंने प्रज्वलित बाणोंद्वारा हँसते-हँसते उनके स्वर्णभूषित विचित्र ध्वजोंको काट गिराया
apātayaṁ śarair dīptaiḥ prahasan bharatarṣabha | teṣām āpatatāṁ citrān dhvajān hemapariṣkṛtān ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! അവർ ആക്രമിച്ച് പാഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ സ്വർണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ള അവരുടെ ധ്വജങ്ങളെ വെട്ടിവീഴ്ത്തി।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma in practice: steadiness and confidence under attack, and the tactical targeting of enemy standards to weaken morale—showing how martial excellence and psychological strategy operate within the ethics of battlefield duty.
As the opposing side rushes to attack, Bhīṣma narrates that he, smiling/laughing in confidence, uses blazing arrows to cut down and topple their ornate, gold-adorned banners.