Shloka 22
एष सेना: सुबहुला विविधायुधकार्मुका: । अग्निवत् समरे तात चरिष्यति विनिर्दहन्,तात! ये नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र एवं धनुष धारण करनेवाली बहुत-सी सेनाओंको अग्निके समान दग्ध करते हुए समरभूमिमें विचरण करेंगे
eṣā senāḥ subahulā vividhāyudhakārmukāḥ | agnivat samare tāta cariṣyati vinirdahan |
ഈ സൈന്യം അതിവിപുലമാണ്; പലവിധ ആയുധങ്ങളും വില്ലുകളും ധരിച്ച് സജ്ജമാണ്. താതാ! യുദ്ധഭൂമിയിൽ അഗ്നിപോലെ സഞ്ചരിച്ച് മുന്നിലുള്ളതെല്ലാം ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേറും.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
War, once set in motion, behaves like fire: it spreads, consumes, and becomes difficult to restrain. The verse implicitly warns that martial strength and weaponry, though part of kṣatriya life, carry devastating ethical consequences when conflict is allowed to escalate.
Bhīṣma describes the immense, well-armed forces and predicts their destructive movement in battle, comparing the army’s advance to fire that roams and burns everything—heightening the sense of impending catastrophe in the Udyoga Parva’s war-preparation context.