Shloka 21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते । निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि,'भीष्म, द्रोणाचार्य तथा सूतपुत्र कर्णके मारे जानेपर तू अपने जीवन, राज्य तथा पुत्रोंकी रक्षाकी ओरसे निराश हो जायगा
sañjaya uvāca | śānte bhīṣme tathā droṇe sūtaputre ca pātite | nirāśo jīvite rājye putreṣu ca bhaviṣyasi ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— ഭീഷ്മൻ ശാന്തനാക്കപ്പെടുകയും (നിഷ്ക്രിയനാകുകയും), ദ്രോണനും അങ്ങനെ തന്നെയും, സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ വീഴുകയും ചെയ്താൽ—ജീവിതത്തിലും രാജ്യത്തിലും പുത്രന്മാരിലും നീ നിരാശനാകും.
संजय उवाच
Educational Q&A
Reliance on power and great warriors is unstable; when the pillars of an unjust cause fall, the ruler who chose adharma is left with despair—losing confidence in life, sovereignty, and lineage. The verse underscores moral causality: wrongful ambition culminates in inevitable collapse.
Sañjaya warns (to Dhṛtarāṣṭra by implication) that once the Kaurava side loses its foremost protectors—Bhīṣma, Droṇa, and Karṇa—Duryodhana’s cause will be shattered, and the king will become hopeless about survival, the kingdom, and his sons’ safety.