Shloka 107
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत् कर्म धनंजय । सर्वे भवेयु: सिद्धार्था: कत्थने को हि दुर्गतः,“धनंजय! यदि जगतमें अपनी झूठी प्रशंसा करनेसे ही अभीष्ट कार्यकी सिद्धि हो जाती, तब तो सब लोग सिद्धकाम हो जाते; क्योंकि बातें बनानेमें कौन दरिद्र और दुर्बल होगा?
yadīdaṁ katthanāl loke sidhyet karma dhanañjaya | sarve bhaveyuḥ siddhārthāḥ katthane ko hi durgataḥ ||
ധനഞ്ജയാ! ഈ ലോകത്ത് വെറും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞാൽ മാത്രം കാര്യം സിദ്ധിക്കുമെങ്കിൽ, എല്ലാവരും തന്നെ സിദ്ധകാമരായേനെ; കാരണം വാക്കുകളിൽ ആരാണ് ദരിദ്രനും ദുർബലനും?
संजय उवाच
Educational Q&A
Mere self-praise or grand claims do not accomplish real objectives; success depends on genuine capability and action, not on empty rhetoric.
Sanjaya addresses Arjuna (Dhanañjaya) with a pointed observation: if boasting alone could bring results, everyone would be successful—highlighting the hollowness of talk without substance in the tense pre-war context.