Shloka 6
Rukmī’s Offer of Aid and Arjuna’s Refusal (रुक्मिप्रस्तावः—अर्जुनप्रत्याख्यानम्)
ततो युद्धेष्वभज्यन्त त्रयो वर्णा: पुन: पुन: । क्षत्रियाश्न॒ जयन्त्येव बहुलं चैकतो बलम्,“तदनन्तर जब युद्ध आरम्भ हुआ, तब तीनों वर्णोके लोग बारंबार पीठ दिखाकर भागने लगे। यद्यपि इनकी सेना अधिक थी तो भी क्षत्रियोंने एकमत होकर उनपर विजय पायी
tato yuddheṣv abhajyanta trayo varṇāḥ punaḥ punaḥ | kṣatriyāś ca jayanti eva bahulaṃ caikato balam ||
പിന്നീട് യുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മൂന്നു വർണ്ണങ്ങളിലെ ആളുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നിരകൾ തകർത്ത് പിന്മാറി ഓടിത്തുടങ്ങി; എന്നാൽ ക്ഷത്രിയർ ഏകമനസ്സോടെ ഒന്നിച്ചു നിന്നു, എണ്ണം കൂടുതലായിരുന്ന എതിര്ബലത്തെയും ജയിച്ചു മേല്പിടിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Numerical strength alone does not secure victory; disciplined unity and steadfast adherence to one’s duty—especially the Kṣatriya obligation to stand firm in battle—can overcome a larger but disordered force.
As fighting commences, many among the three varṇas repeatedly lose cohesion and retreat. In contrast, the Kṣatriyas remain united and consequently defeat the opposing side, even though that side has greater numbers.