Shloka 2
सेनापति-निर्णयः तथा पाण्डवसेनायाः कुरुक्षेत्रगमनम्
Decision on Command and the Pandavas’ March to Kurukshetra
अवधूयोत्थितो मन्द: क्रोधसंरक्तलोचन: । अन्वद्रवन्त त॑ पश्चाद् राजानस्त्यक्तजीविता:,वह मूर्ख क्रोधसे लाल आँखें किये उन सबकी अवहेलना करके सभासे उठकर चला गया। उसीके पीछे अन्य राजा भी अपने जीवनका मोह छोड़कर सभासे उठकर चल दिये
avadhūyotthito mandaḥ krodha-saṃrakta-locanaḥ | anvadravanta taṃ paścād rājānas tyakta-jīvitāḥ ||
ആ മന്ദൻ ക്രോധത്തിൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ എല്ലാവരെയും അവഗണിച്ച് സഭയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അവന്റെ പിന്നാലെ രാജാക്കന്മാരും ജീവമോഹം ഉപേക്ഷിച്ചവരെപ്പോലെ എഴുന്നേറ്റ് പിന്തുടർന്നു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and contempt can override discernment: a leader’s wrathful exit becomes contagious, drawing others into reckless, life-disregarding action. Ethically, it warns that abandoning calm deliberation in an assembly leads to escalation and adharma.
A foolish, anger-blinded man rises and storms out of the assembly in disdain. The kings, stirred up and ready for extreme consequences, follow after him—signaling a breakdown of counsel and a turn toward confrontation.