Shloka 4
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
किमाभरणकृत्येन कि भोगैर्जीवितेन वा । मयि वा संगरहते प्रियपुत्रे विशेषत:,मैं विशेषतः तेरा प्रिय पुत्र यदि युद्धमें मारा जाऊँ तो तुझे आभूषणोंसे, भोग- सामग्रियोंसे तथा अपने जीवनसे भी कौन-सा सुख प्राप्त होगा?
kim ābharaṇakṛtyena kiṁ bhogair jīvitena vā | mayi vā saṅgrahate priyaputre viśeṣataḥ ||
ഞാൻ—നിനക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രൻ—യുദ്ധത്തിൽ വീണാൽ, ആഭരണങ്ങൾക്കും ഭോഗങ്ങൾക്കും, അതുപോലെ നിന്റെ ജീവനും പോലും നിനക്കു എന്ത് സന്തോഷം നൽകും?
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how worldly goods—ornaments, pleasures, even one’s own continued life—can become meaningless when the dearest relationship is lost. It underscores the ethical and emotional cost of war and the fragility of value grounded in attachment.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, the son addresses a parent, arguing that if he is killed in battle, the parent will gain no real happiness from wealth, enjoyment, or survival itself—thus stressing the personal stakes behind the impending conflict.