Shloka 31
प्राज्ञस्थ नृपतेराशु वृद्धिर्भवति पुत्रक | अभिवर्तति लक्ष्मीस्तं प्राचीमिव दिवाकर:,वत्स! देवताओंसहित ब्राह्मणोंका पूजन तथा अन्यान्य मांगलिक कार्य सम्पन्न करके प्रत्येक कार्यका आरम्भ करनेवाले बुद्धिमान् राजाकी शीघ्र उन्नति होती है। जैसे सूर्य अवश्य ही पूर्वदिशाका आश्रय ले उसे प्रकाशित करते हैं, उसी प्रकार राजलक्ष्मी पूर्वोक्त राजाको सब ओसरसे प्राप्त होकर उसे यश एवं तेजसे सम्पन्न कर देती है
prājñastha nṛpater āśu vṛddhir bhavati putraka | abhivartati lakṣmīs taṃ prācīm iva divākaraḥ ||
മകനേ! ദേവന്മാരോടുകൂടി ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിച്ച് മറ്റു മംഗളാനുഷ്ഠാനങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം മാത്രമേ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും ആരംഭിക്കൂ എന്ന പ്രാജ്ഞനായ രാജാവ് വേഗത്തിൽ സമൃദ്ധിയിലേക്കുയരും. രാജലക്ഷ്മി എല്ലാദിക്കുകളിൽ നിന്നുമവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് അവനിൽ തന്നെ സ്ഥിരപ്പെടുകയും, അവനെ യശസ്സും തേജസ്സും കൊണ്ട് സമ്പന്നനാക്കുകയും ചെയ്യും—സൂര്യൻ നിർബന്ധമായി കിഴക്കുദിക്കിനെ ആശ്രയിച്ച് അതിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler’s swift prosperity is linked to dharmic conduct: beginning actions with reverence—especially honoring Brahmins and the divine and performing auspicious rites—draws Lakṣmī (royal fortune), bringing fame and radiance.
A son addresses his father (the king) with counsel on statecraft and dharma, using a simile: as the sun naturally rises in the east and illuminates it, so fortune naturally turns toward a king who starts his works with proper worship and auspicious observances.