सुपूरा वै कुनदिका सुपूरो मूषिकाउ्जलि: । सुसंतोष: कापुरुष: स्वल्पकेनैव तुष्यति,जैसे छोटी नदी थोड़े जलसे अनायास ही भर जाती है और चूहेकी अंजलि थोड़े अन्नसे ही भर जाती है, उसी प्रकार कायरको संतोष दिलाना बहुत सुगम है, वह थोड़ेसे ही संतुष्ट हो जाता है
supūrā vai kunadikā supūro mūṣikāñjaliḥ | susantoṣaḥ kāpuruṣaḥ svalpakenaiva tuṣyati ||
ചെറിയൊഴുക്ക് അല്പം വെള്ളം കൊണ്ടുതന്നെ എളുപ്പം നിറയും; എലിയുടെ കുമ്പിള് അല്പം ധാന്യം കൊണ്ടുതന്നെ നിറയും. അതുപോലെ കാപുരുഷൻ അല്പത്തിൽ തന്നെ തൃപ്തനാകുന്നു—അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക വളരെ എളുപ്പം.
वायुदेव उवाच
The verse criticizes cowardice as a mindset that settles for minimal gain or comfort; such a person is easily appeased and thus unfit for demanding duties where courage and perseverance are required.
Vāyudeva delivers a pointed moral observation using two everyday images—a small stream and a mouse’s tiny handful—to illustrate how quickly a coward becomes satisfied, implying a contrast with the steadfastness expected in the larger conflict setting of the Udyoga Parva.