Shloka 17
स मातुर्वचनाकाडुशक्षी प्रविवेश पुन: सभाम् । अभिताम्रेक्षण: क्रोधान्नि:श्वसन्निव पन्नग:,दुर्योधनकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। वह फुफकारते हुए सर्पकी भाँति लंबी साँसें खींचता हुआ माताकी बात सुननेकी इच्छासे सभाभवनमें पुनः प्रविष्ट हुआ
sa mātur vacanākāṅkṣī praviveśa punaḥ sabhām | abhitāmrīkṣaṇaḥ krodhān niḥśvasann iva pannagaḥ ||
മാതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ വീണ്ടും സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ക്രോധം മൂലം അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചെമ്പുനിറമായി; പാമ്പുപോലെ ഫുശ്ശെന്ന് ശ്വസിച്ച് ദീർഘനിശ്വാസങ്ങൾ വിട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger visibly and inwardly transforms a person—clouding discernment—yet also shows the ethical importance of seeking counsel (especially maternal or elder guidance) even when one is agitated.
Vaishampayana narrates that Duryodhana, furious and breathing harshly like a serpent, re-enters the royal assembly because he wishes to hear what his mother has to say.