Shloka 116
Adhyāya 128 — Proposal to Restrain Keśava; Sātyaki’s Warning and Vidura–Dhṛtarāṣṭra Counsel
यो जानन् पापतामस्य तत्प्रज्ञामनुवर्तसे । महाराज! आपको अपना बेटा बहुत प्रिय है, अतः वर्तमान परिस्थितिके लिये आप ही अत्यन्त निन्दनीय हैं; क्योंकि आप उसके पापपूर्ण विचारोंको जानते हुए भी सदा उसीकी बुद्धिका अनुसरण करते हैं
yo jānan pāpatām asya tat-prajñām anuvartase | mahārāja! āpako apnā beṭā bahut priya hai, ataḥ vartamāna paristhiti ke liye āp hī atyanta nindanīya haiṁ; kyoṅki āp uske pāpapūrṇa vicāroṁ ko jānte hue bhī sadā usī kī buddhikā anusaraṇa karte haiṁ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാ! അവന്റെ പാപമയമായ പ്രവണത നീ അറിഞ്ഞിട്ടും അതേ ബുദ്ധിയുടെ ഉപദേശമാണ് നീ പിന്തുടരുന്നത്. പുത്രൻ നിനക്കു അത്യന്തം പ്രിയൻ; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നീ തന്നെയാണ് പ്രത്യേകമായി നിന്ദ്യൻ—അവന്റെ ദുഷ്ടസങ്കൽപ്പങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടും നീ അവയ്ക്കൊപ്പമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Knowing that a course is wrong does not absolve one if one still chooses to support it. The verse condemns moral complicity born of attachment—especially a ruler’s failure to restrain or oppose a loved one’s unrighteous intentions.
In the Udyoga Parva’s pre-war counsel, the narrator reports a rebuke directed at the king: despite recognizing his son’s sinful designs, the king continues to follow his son’s policy, making the king particularly culpable in the unfolding crisis.