Shloka 50
अशक्ता: सर्व एवैते प्रतियोद्धुं धनंजयम् । “तात! तुम्हारे निकट जो यह समस्त राजाओंकी सेना एकत्र हुई है, यह तथा भीष्म, द्रोण, कर्ण, कृपाचार्य, सोमदत्तपुत्र भूरिश्रवा, अश्वत्थामा और जयद्रथ--ये सभी मिलकर भी अर्जुनका सामना करनेमें समर्थ नहीं हैं || ४८-४९ हू ।। अजेयो हार्जुन: संख्ये सर्वैरपि सुरासुरै: । मानुषैरपि गन्धर्वर्मा युद्धे चेत आधिथा:,“सम्पूर्ण देवता और असुर भी युद्धमें अर्जुनकों जीत नहीं सकते। वे समस्त मनुष्यों और गन्धर्वोके द्वारा भी अजेय हैं, अतः तुम युद्धका विचार मत करो
aśaktāḥ sarva evaite pratiyoddhuṃ dhanañjayam | ajeyo hārjunaḥ saṅkhye sarvair api surāsuraiḥ | mānuṣair api gandharvair yuddhe ced āhitaḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—“ഇവരെല്ലാം ധനഞ്ജയനെ നേരിട്ട് പോരാടാൻ അശക്തരാണ്. യുദ്ധത്തിൽ അർജുനൻ ദേവാസുരന്മാരൊക്കെയും ചേർന്നാലും അജേയൻ; മനുഷ്യർക്കും ഗന്ധർവർക്കും പോലും അവൻ അപരാജിതൻ. അതിനാൽ യുദ്ധം ചിന്തിക്കരുത്.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes prudent, dharmic counsel: do not initiate or persist in a war when the outcome is foreseeably disastrous and unjustifiable. Recognizing an opponent’s overwhelming strength is used to argue for restraint and avoidance of needless slaughter.
Vaiśaṃpāyana reports a warning that the assembled forces cannot successfully oppose Arjuna. Arjuna is described as invincible even to divine and semi-divine beings, and this assessment is used to discourage the decision to go to war.