Shloka 2
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
देवराज जहि क्रोध॑ त्वयि क्रुद्धे जगद् विभो । त्रस्तं सासुरगन्धर्व सकिन्नरमहोरगम्,“देवराज! आप क्रोध छोड़ें। प्रभो! आपके कुपित होनेसे असुर, गन्धर्व, किन्नर और महानागगणोंसहित सम्पूर्ण जगत् भयभीत हो उठा है
devarāja jahi krodhaṁ tvayi kruddhe jagad vibho | trastaṁ sāsura-gandharva-sa-kinnara-mahoragam ||
ദേവരാജാ! ക്രോധം ഉപേക്ഷിക്കണമേ. വിഭോ! നീ കോപിച്ചാൽ അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും മഹാസർപ്പങ്ങളുമൊക്കെയായി സർവ്വജഗത്തും വിറയ്ക്കുന്നു. ഭരണാധികാരിയുടെ ക്രോധം സർവ്വത്ര ഭയവും അക്രമവും വിതയ്ക്കുന്നു; അതിനാൽ രോഷം നിയന്ത്രിക്കണമേ.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse stresses restraint of anger, especially for a powerful ruler: unchecked wrath in a leader spreads fear and destabilizes the wider world, so self-control is an ethical duty tied to maintaining order.
Śalya addresses the king of the gods (Indra), urging him to give up anger, describing how Indra’s wrath causes the whole cosmos—along with various classes of beings like Asuras, Gandharvas, Kinnaras, and great serpents—to become frightened.