Shloka 15
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम । शरणागतासि्मि ते ब्रह्मंंस्त्रायस्व महतो भयात्,'देवर्षियोंमें श्रेष्ठ ब्राह्मणदेव! मैं नहुषको अपना पति बनाना नहीं चाहती; इसीलिये आपकी शरणमें आयी हूँ। आप इस महान् भयसे मेरी रक्षा कीजिये”
nāham icchāmi nahuṣaṃ patiṃ devarṣi-sattama | śaraṇāgatāsmi te brahman trāyasva mahato bhayāt ||
ദേവർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണദേവാ! ഞാൻ നഹുഷനെ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ നിന്റെ ശരണത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; ഈ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Seeking refuge (śaraṇāgati) with the righteous is upheld as a dharmic recourse, and the one approached—especially a sage—bears a moral duty to protect the suppliant from fear, coercion, and injustice.
A woman, fearing being forced into marriage with Nahusha, rejects him explicitly and approaches a revered seer/Brahmin for asylum, requesting protection from the danger she faces.