Shloka 13
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
पूर्ुर्यदुश्न द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ | ताभ्यां प्रतेष्ठितो लोके परलोके च नाहुष:
pūror yaduś ca dvau vaṁśau vardhamānau narottamau | tābhyāṁ pratiṣṭhito loke paraloke ca nāhuṣaḥ ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നാഹുഷാ! പൂരുവും യദുവും—ഈ രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠ രാജവംശങ്ങൾ നിരന്തരം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരാൽ തന്നെയാണ് നിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയും കീർത്തിയും ഇഹലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a king’s legitimacy and enduring reputation are grounded in the strength and continuity of righteous ancestral lineages; honor is sustained not only by personal conduct but also by the inherited prestige and responsibility of one’s dynasty, affecting both worldly standing and posthumous renown.
Nārada addresses Nāhuṣa and points to the flourishing of the Pūru and Yadu lines, stating that Nāhuṣa’s own established status—socially and spiritually—is supported through these eminent dynastic streams.