Shloka 6

नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven

Devanagari script

ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गत: । अश्वतीर्थे हयॉल्लब्ध्वा दत्तवान्‌ पार्थिवाय वै ६ ।। “भगवन्‌! मुझे कनन्‍्याके शुल्करूपमें एक हजार ऐसे घोड़े दीजिये, जो चन्द्रमाके समान कान्तिमान्‌ हों तथा एक ओरसे उनके कान श्याम रंगके हों” गालव! तब ऋचीक मुनि “तथास्तु” कहकर वरुणके लोकमें गये और वहाँ अश्व॒तीर्थमें वैसे घोड़े प्राप्त करके उन्होंने राजा गाधिको दे दिये

Transliteration

Ṛcīkas tu tathety uktvā Varuṇasyālayaṁ gataḥ | Aśvatīrthe hayān labdhvā dattavān pārthivāya vai || 6 ||

Translation

നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഋചീകമുനി “തഥാസ്തു” എന്നു പറഞ്ഞു വരുണന്റെ ധാമത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അശ്വതീർത്ഥത്തിൽ കുതിരകളെ ലഭിച്ചു രാജാവിന് വിധിപൂർവ്വം നൽകി.

Word by Word

ऋचीकःR̥cīka (the sage)

तुbut/indeed

तथाthus/so

इतिthus (quotative)

उक्त्वाhaving said

वरुणस्यof Varuṇa

आलयम्abode/dwelling

गतःgone (went)

अश्वतीर्थेat Aśvatīrtha (horse-ford/pilgrimage spot)

हयान्horses

लब्ध्वाhaving obtained

दत्तवान्gave (having given)

पार्थिवायto the king

वैindeed/verily

Speaker

नारद उवाच

Characters & Entities

Nārada

Ṛ

Ṛcīka

Varuṇa

Aśvatīrtha

hayāḥ (horses)

pārthiva (the king, i.e., Gādhi in the surrounding narrative)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes