Shloka 17
गालवेन उशीनरराजसमागमः
Gālava’s Audience with King Uśīnara
वासुकि: शतशीर्षायां कुमार्या च धनंजय: । वैदेह्मां च यथा रामो रुक्मिण्यां च जनार्दन:,राजर्षि दिवोदास माधवीमें अनुरक्त होकर उसके साथ रमण करने लगे। जैसे सूर्य प्रभावतीके, अग्नि स्वाहाके, देवेन्द्र शचीके, चन्द्रमा रोहिणीके, यमराज धूमोणाके, वरुण गौरीके, कुबेर ऋद्धिके, नारायण लक्ष्मीके, समुद्र गंगाके, रुद्रदेव रुद्राणीके, पितामह ब्रह्मा वेदीके, वसिष्ठनन्दन शक्ति अदृश्यन्तीके, वसिष्ठ अक्षमाला (अरुन्धती)-के, च्यवन सुकन्याके, पुलस्त्य संध्याके, अगस्त्य विदर्भराजकुमारी लोपामुद्राके, सत्यवान् सावित्रीके, भगु पुलोमाके, कश्यप अदितिके, जमदग्नि रेणुकाके, कुशिकवंशी विश्वामित्र हैमवर्तीके, बृहस्पति ताराके, शुक्र शतपर्वाके, भूमिपति भूमिके, पुरूरवा उर्वशीके, ऋचीक सत्यवतीके, मनु सरस्वतीके, दुष्यन्त शकुन्तलाके, सनातन धर्मदेव धृतिके, नल दमयन्तीके, नारद सत्यवतीके, जरत्कारु मुनि नागकन्या जरत्कारुके, पुलस्त्य प्रतीच्याके, ऊर्णायु मेनकाके, तुम्बुरु रम्भाके, वासुकि शतशीर्षके, धनंजय कुमारीके, श्रीरामचन्द्रजी विदेहनन्दिनी सीताके तथा भगवान् श्रीकृष्ण रुक्मिणी देवीके साथ रमण करते हैं, उसी प्रकार अपने साथ रमण करनेवाले राजा दिवोदासके वीर्यसे माधवीने प्रतर्दन नामक एक पुत्र उत्पन्न किया
vāsukiḥ śataśīrṣāyāṃ kumāryāṃ ca dhanaṃjayaḥ | vaidehyāṃ ca yathā rāmo rukmiṇyāṃ ca janārdanaḥ ||
ദിവോദാസൻ പറഞ്ഞു—വാസുകി ശതശീർഷയിലും, ധനഞ്ജയൻ ആ കുമാരിയിലും, രാമൻ വൈദേഹി (സീത)യിലും, ജനാർദനൻ (കൃഷ്ണൻ) രുക്മിണിയിലും രമിക്കുന്നതുപോലെ—ഞാനും മാധവിയിൽ അനുരക്തനായി അവളോടു വിഹരിച്ചു.
दिवोदास उवाच
Educational Q&A
The verse uses culturally authoritative exemplars (divine/heroic couples) to frame human attachment as a powerful, socially legible force that must be integrated with dharma—especially regarding responsibility, lineage, and the consequences of intimate choices.
Divodāsa speaks, comparing his attachment and union with Mādhavī to famous pairings (Vāsuki–Śataśīrṣā, Arjuna–a maiden, Rāma–Sītā, Kṛṣṇa–Rukmiṇī). The comparison functions as justification and transition in the story of Mādhavī’s relationships and the offspring/lineage that follows.