Shloka 3
धन-निरुक्ति तथा गालवस्य गुरुदक्षिणा-प्रसङ्गः
Etymology of Wealth and the Gurudakṣiṇā Predicament of Gālava
गरुड़ने उसे प्रणाम किया और गालवने उसका आदर-सम्मान किया। तदनन्तर उसने भी उन दोनोंका स्वागत करके उन्हें आसनपर बैठनेके लिये कहा। उसकी आज्ञा पाकर वे दोनों वहाँ आसनपर बैठ गये ।। सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् । भुक््त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्ती तावनुमोहितौ,तपस्विनीने उन्हें बलिवैश्वदेवसे बचा हुआ अभिमन्त्रित सिद्धान्न अर्पण किया। उसे खाकर वे दोनों तृप्त हो गये और भूमिपर ही सो गये। तत्पश्चात् निद्राने उन्हें अचेत कर दिया
siddham annaṃ tayā dattaṃ balimantropabṛṃhitam | bhuktvā tṛptāv ubhau bhūmau suptī tāv anumohitau ||
ഗരുഡൻ അവളെ വന്ദിച്ചു; ഗാലവൻ അവളെ ആദരിച്ചു. തുടർന്ന് അവളും ഇരുവരെയും സ്വാഗതം ചെയ്ത് ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു. തപസ്വിനി ബലി-വൈശ്വദേവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ, മന്ത്രങ്ങളാൽ പവിത്രീകരിച്ച പാകം ചെയ്ത അന്നം അവർക്കു നൽകി. അത് കഴിച്ച് ഇരുവരും തൃപ്തരായി നിലത്തുതന്നെ കിടന്നു ഉറങ്ങി; പിന്നെ നിദ്ര അവരെ ബോധരഹിതരാക്കി.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights gṛhastha-dharma and tapas: food offered after bali and vaiśvadeva, sanctified by mantra, becomes an ethically charged act of hospitality. Accepting such hospitality brings calm and vulnerability, reminding that strength is not only physical—ritual order, restraint, and dharmic conduct also govern outcomes.
After being welcomed, Garuḍa and Gālava are served consecrated cooked food by an ascetic woman. They eat, feel fully satisfied, lie down on the ground, and then fall into a deep sleep that renders them unconscious.