Shloka 7
Gālava’s Eastern Ascent with Garuḍa; Counsel on Kāla and Upāya (उद्योगपर्व, अध्याय ११०)
अत्र विष्णु: सहस्राक्ष: सहस्नरचरणोडव्यय: । सहस्रशिरस: श्रीमानेक: पश्यति मायया
atra viṣṇuḥ sahasrākṣaḥ sahasracaraṇo 'vyayaḥ | sahasraśirāḥ śrīmān ekaḥ paśyati māyayā ||
ഇവിടെയുണ്ട് വിഷ്ണു—സഹസ്രനേത്രൻ, സഹസ്രപാദൻ, അവ്യയൻ; സഹസ്രശിരസ്സുള്ള, ദീപ്തിമാൻ, എങ്കിലും ഏകൻ. തന്റെ മായാശക്തിയാൽ ഈ ബഹുരൂപ ലോകത്തെ ദർശിച്ച് നിയന്ത്രിക്കുന്നു—ദൃശ്യമായ ബഹുത്വത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒരേയൊരു ശാശ്വതനായ പ്രഭു നിലകൊള്ളുന്നു; അവന്റെ ദൃഷ്ടി സർവ്വത്ര വ്യാപിക്കുന്നു എന്നു വെളിപ്പെടുത്തി.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the supreme Lord (Viṣṇu) is one and imperishable, yet appears with countless forms and faculties; through māyā he manifests multiplicity while remaining a single, all-seeing reality. Ethically, it encourages humility and trust in a higher order that comprehends and sustains all.
Yuparṇa points to Viṣṇu’s cosmic attributes—many eyes, heads, and feet—to emphasize divine omnipresence and omniscience. The statement functions as a theological affirmation within the Udyoga Parva’s tense pre-war setting, grounding events in the oversight of a supreme power.