Shloka 5
Nahuṣa Abhiṣeka and the Crisis of Restraint (नहुषाभिषेकः—दमभ्रंशः)
तमन्लुवन् पुनः सर्वे देवा ऋषिपुरोगमा: । अस्माकं तपसा युक्त: पाहि राज्यं त्रिविष्टपे,यह सुनकर सम्पूर्ण देवता तथा ऋषि पुनः उनसे बोले--'राजेन्द्र! आप हमारी तपस्यासे संयुक्त हो स्वर्गके राज्यका पालन कीजिये। हमलोगोंमें प्रत्येकको एक-दूसरेसे घोर भय बना रहता है, इसमें संशय नहीं है। अतः आप अपना अभिषेक कराइये और स्वर्गके राजा होइये
tam anluvan punaḥ sarve devā ṛṣipurogamāḥ | asmākaṃ tapasā yuktaḥ pāhi rājyaṃ trivīṣṭape ||
ഇതു കേട്ട് ഋഷിമാർ മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കെ സർവ്വദേവന്മാരും വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു—‘ഞങ്ങളുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ യുക്തനായി ത്രിവിഷ്ടപം (സ്വർഗം) എന്ന രാജ്യം കാത്തു ഭരിക്ക.’
शल्य उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule is framed as a duty to uphold order: the gods urge a qualified king—empowered by tapas—to accept consecration and protect the realm. The verse also highlights that even among powerful beings, mutual fear and rivalry persist, so stable leadership is ethically necessary to prevent disorder.
After hearing the preceding matter, the gods and sages collectively speak again to the addressed king, requesting that he accept abhiṣeka and take up the governance of heaven (Triviṣṭapa), because the divine community is troubled by mutual fear and needs a sovereign to maintain stability.