Shloka 14
Uttarā-diśā Māhātmya — Suparṇa’s Praise of the Northern Quarter
Suparṇa–Gālava Saṃvāda
अत्र वायुस्तथा वह्लिराप: खं चापि गालव । अलह्रिकं चैव नैशं च दु:खं स्पर्श विमुड्चति
atra vāyus tathā vahnir āpaḥ khaṃ cāpi gālava | alahrikaṃ caiva naiśaṃ ca duḥkhaṃ sparśaṃ vimuñcati ||
യുപർണൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഗാലവാ! ഇവിടെ വായു, അഗ്നി, ജലം, ആകാശം—ഇവയെല്ലാം രാവും പകലും കൊണ്ടുവരുന്ന ദുഃഖകരമായ സ്പർശം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ പ്രദേശത്ത് അവയുടെ സ്പർശം സ്വാഭാവികമായി തന്നെ സുഖകരവും ശാന്തിദായകവുമാണ്.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a place or state where the elemental forces (wind, fire, water, space) are free from the harsh, suffering-producing ‘touch’ associated with day and night—suggesting an environment aligned with harmony and relief from distress, a motif often used to indicate auspiciousness, purity, or a spiritually favorable realm.
Yuparṇa addresses Gālava and describes the qualities of the locale they are discussing: even the basic elements behave gently there, abandoning the painful sensations that ordinarily arise through the alternations of night and day.