Shloka 23
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
“मानद! दक्षिणायुक्त कर्म ही सफल होता है। दक्षिणा देनेवाले पुरुषको ही सिद्धि प्राप्त होती है ।।
Nārada uvāca: “Mānada! dakṣiṇā-yuktaṃ karma hi saphalaṃ bhavati. dakṣiṇā-dātur eva puruṣasya siddhiḥ prāpyate. svarge kratu-phalaṃ tad dhi dakṣiṇā; śāntir ucyate. kim āharāmi gurv-arthaṃ? bravītu bhagavān iti.”
ഗാലവൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ മാനദ! ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ കര്മ്മം തന്നെയാണ് ഫലപ്രദമാകുന്നത്; ദക്ഷിണ നൽകുന്നവനാണ് സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നത്. സ്വർഗത്തിൽ യാഗഫലം സത്യത്തിൽ ദക്ഷിണയിൽ തന്നെയാണെന്ന് പറയുന്നു; വേദം ദക്ഷിണയെ ശാന്തിപ്രദമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അതിനാൽ പൂജ്യ ഗുരുദേവാ! പറയുക—ഗുരുദക്ഷിണയ്ക്കായി ഞാൻ എന്ത് കൊണ്ടുവരണം?”
नारद उवाच
Educational Q&A
A religious act or sacrifice is considered complete and truly fruitful only when accompanied by dakṣiṇā. The merit and ‘peace’ associated with a rite are linked to the giver’s ethical act of honoring the officiant/teacher through an appropriate gift.
Nārada emphasizes the doctrinal value of dakṣiṇā and then, in a posture of humility, asks the revered guru what he should bring as guru-dakṣiṇā—framing the next action as obedience to the teacher’s instruction.