Shloka 2
रसातल-वर्णनम्
Rasātala Description: Surabhi, Phenapāḥ, and the Directional Cows
वैनतेयसुतै: सूत षड्भिस्ततमिदं कुलम् | सुमुखेन सुनाम्ना च सुनेत्रेण सुवर्चसा,देवसारथि मातले! यहाँ विनतानन्दन गरुड़के छ: पुत्रोंने अपनी वंशपरम्पराका विस्तार किया है, जिनके नाम इस प्रकार हैं--सुमुख, सुनामा, सुनेत्र, सुवर्चा, सुरुच तथा पक्षिराज सुबल। विनताके वंशकी वृद्धि करनेवाले, कश्यपकुलमें उत्पन्न हुए तथा ऐश्वर्यका विस्तार करनेवाले इन छहों पश्षियोंने गरुड़-जातिकी सैकड़ों और सहस्रों शाखाओंका विस्तार किया है
nārada uvāca |
vainateya-sutaiḥ sūta ṣaḍbhis tatam idaṃ kulam |
sumukhena sunāmnā ca sunetreṇa suvarcasā |
surucā ca subalena pakṣirājena vistṛtam ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ സൂതാ! വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) എന്നവന്റെ ആറു പുത്രന്മാർ ഈ കുലത്തെ വിപുലീകരിച്ച് വർധിപ്പിച്ചു. അവരുടെ പേരുകൾ—സുമുഖൻ, സുനാമൻ, സുനേത്രൻ, സുവർച്ചസ്, സുരുചൻ, പക്ഷിരാജൻ സുബലൻ. കശ്യപകുലത്തിൽ ജനിച്ച് വിനതാവംശത്തെ വളർത്തിയ ഈ ശ്രേഷ്ഠർ ഗരുഡജാതിയെ നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും ശാഖകളായി വ്യാപിപ്പിച്ച് കുലസമൃദ്ധി പ്രകടമാക്കി।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of kula-vistāra—responsible continuation and flourishing of a noble lineage—through worthy descendants whose virtues are suggested by their auspicious names (good face, good name, good sight, radiance, splendor, strength).
Nārada, addressing the Sūta narrator, enumerates six sons of Garuḍa (Vainateya) and states that through them the Garuḍa line expanded into many branches, situating Garuḍa’s descendants within the broader Kaśyapa lineage.