Shloka 44
दसवाँ पारण पूरा होनेपर ब्राह्मणोंको प्रणाम करनेके पश्चात् श्रोताको पुण्यनिकेतन विमान अनायास ही प्राप्त हो जाता है। उसमें छोटी-छोटी घंटियोंसे युक्त झालरें लगी होती हैं और उनसे मधुर ध्वनि फैलती रहती है। बहुत-सी ध्वजा-पताकाएँ उस विमानकी शोभा बढ़ाती हैं। उनमें जगह-जगह रत्नमय चबूतरे बने होते हैं। वैदूर्य-यमणिका बना हुआ फाटक लगा होता है। सब ओरसे सोनेकी जालीद्वारा वह विमान घिरा होता है। उसके छज्जोंके नीचे मूँगे जड़े होते हैं। संगीतकुशल गण्धर्वों और अप्सराओंसे उस विमानकी शोभा और बढ़ जाती है ।। मुकुटेनाग्निवर्णेन जाम्बूनदविभूषिणा । दिव्यचन्दनदिग्धाड़ो दिव्यमाल्यविभूषित:
mukuṭenāgnivarṇena jāmbūnadavibhūṣiṇā | divyacandanadigdhāṅgo divyamālyavibhūṣitaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പുണ്യാത്മാവായ പുരുഷൻ അഗ്നിവർണ്ണമായി ജ്വലിക്കുന്ന മകുടം ധരിച്ച് ശോഭിക്കുന്നു; ശുദ്ധ ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ വിഭൂഷിതനാകുന്നു. അവന്റെ അവയവങ്ങൾ ദിവ്യചന്ദനത്താൽ ലേപിതവും ദിവ്യമാലകളാൽ അലങ്കൃതവുമാണ്. ദിവ്യഭോഗങ്ങളാൽ സമന്വിതനായി അവൻ ദിവ്യലോകങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ പ്രസാദത്താൽ പരമശ്രീയും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിക്കുന്നു—ഇത് ധർമ്മാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെയും വിനയത്തിന്റെയും ഫലമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames ethical and ritual merit (puṇya), reverence, and disciplined observance as causes that yield elevated posthumous states—symbolized by divine adornment, refined pleasures, and honored movement among celestial realms through the favor of the gods.
Vaiśampāyana describes the reward attained by a virtuous person: seated in a celestial vimāna, he appears resplendent with a fire-bright crown, gold ornaments, sandalwood unguent, and garlands, and he roams the divine worlds enjoying heavenly delights and prestige.