Shloka 5
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
विकृतानि शरीराणि यानि तत्र समन्तत:
vikṛtāni śarīrāṇi yāni tatra samantataḥ, vavau devasāmīpasthaḥ śītalo 'tīva bhārata |
ഭാരതാ! അവിടെ എല്ലാടവും കണ്ടിരുന്ന വികൃതദേഹങ്ങള് എല്ലാം അദൃശ്യമാകപ്പെട്ടു. പിന്നെ പുണ്യസുഗന്ധം വഹിക്കുന്ന, സുഖം പകരുന്ന ശുദ്ധവായു വീശിത്തുടങ്ങി; ദേവന്മാരുടെ സമീപത്ത് ഒഴുകിയ ആ കാറ്റ് അത്യന്തം ശീതളമായി തോന്നി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage signals a moral and spiritual transition: terrifying, distorted appearances associated with suffering and karmic consequence give way to a purifying, fragrant, cooling breeze near the gods—an image of divine proximity, consolation, and the easing of distress as one moves toward a higher, clarified state.
After the scene in which dreadful, deformed bodies are visible all around, they suddenly disappear. Immediately afterward, a sacred, sweet-smelling, pleasant wind begins to blow, and in the vicinity of the gods it feels intensely cool—marking a shift from fear and harshness to serenity and divine comfort.