Shloka 5
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 2 — Yudhiṣṭhira’s Inquiry for His Kin and the Vision of a Punitive Realm
देवताओ! यदि वे सम्पूर्ण महारथी इन लोकोंमें आये हैं तो आप समझ लें कि मैं उन महात्माओंके साथ रहूँगा ।। कच्चिन्न तैरवाप्तो<5यं नृपैलोको$क्षय: शुभ: । न तैरहं विना रंस्ये भ्रातृभिज्ञातिभिस्तथा,परंतु यदि उन नरेशोंने यह शुभ एवं अक्षयलोक नहीं प्राप्त किया है तो मैं उन जाति- भाइयोंके बिना यहाँ नहीं रहूँगा
Yudhiṣṭhira uvāca: devatāḥ! yadi te sampūrṇā mahārathā ime lokeṣu āgatāḥ, tad yuṣmābhiḥ jñeyam—ahaṃ taiḥ mahātmabhiḥ sārdhaṃ sthāsyāmi. kaccin na tair avāpto 'yaṃ nṛpair loko 'kṣayaḥ śubhaḥ? na tair ahaṃ vinā raṃsye bhrātṛbhiḥ jñātibhiḥ tathā; parantu yadi tair nareśaiḥ eṣaḥ śubho 'kṣayo loko na prāptaḥ, tarhi ahaṃ taiḥ jāti-bhrātṛbhiḥ vinā iha na sthāsyāmi.
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവന്മാരേ! ആ സമസ്ത മഹാരഥന്മാർ ഈ ലോകങ്ങളിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അറിയുക: ഞാൻ ആ മഹാത്മാക്കളോടൊപ്പം തന്നെ വസിക്കും. എന്നാൽ ആ രാജാക്കന്മാർ ഈ ശുഭവും അക്ഷയവുമായ ലോകം പ്രാപിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരില്ലാതെ—എന്റെ സഹോദരന്മാരും ബന്ധുക്കളും ഇല്ലാതെ—ഇവിടെ ആനന്ദിക്കുകയില്ല.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
True dharma is not merely attaining a personal reward (even an imperishable heaven) but remaining faithful to one’s moral bonds—especially loyalty and responsibility toward brothers and kin. Yudhiṣṭhira values shared righteousness and solidarity over solitary bliss.
At the threshold of the heavenly realm, Yudhiṣṭhira addresses the gods and asks whether the great warriors—especially the kings, his brothers, and his relatives—have attained that auspicious, imperishable world. He declares that he will not rejoice in heaven, nor remain there, if they are not present with him.