Shloka 23
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
तेषामिदानीं के लोका द्रष्टमिच्छामि तानहम् | कर्ण चैव महात्मानं कौन्तेयं सत्यसंगरम्
teṣām idānīṃ ke lokā draṣṭum icchāmi tān aham | karṇaṃ caiva mahātmānaṃ kaunteyaṃ satyasaṅgaram ||
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ അവർ ഏതു ലോകങ്ങൾ പ്രാപിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കൂടാതെ സത്യത്തിൽ അചഞ്ചലനും യുദ്ധത്തിൽ അപ്രതിഹതനും ആയ കുന്തീപുത്രൻ മഹാത്മാവ് കർണനെയും ഞാൻ ദർശിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the moral curiosity central to Svargārohaṇa: how posthumous realms (lokas) correspond to a person’s life, vows, and conduct. By singling out Karṇa as “great-souled” and “steadfast in truth,” it highlights that ethical worth and inner resolve may be judged beyond surface reputation and battlefield alignments.
The narrator reports a request to see the destinies (lokas) attained by the departed heroes, with special emphasis on meeting Karṇa. The speaker seeks direct vision of where they have gone, setting up the parva’s exploration of heavenly outcomes and the surprising moral reversals that follow.