Shloka 423
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
स विष्णुविक्रमक्रामी बृहस्पतिसम: प्रभु: । जो योद्धा शत्रुके सेनापतिका वध करके उसके रथपर आरूढ़ हो जाता है
sa viṣṇu-vikrama-krāmī bṛhaspati-samaḥ prabhuḥ | yo yoddhā śatruke senāpatikā vadha karke tasya rathopari ārūḍho bhavati, sa bhagavad-viṣṇu-samaṃ parākramaśālī, bṛhaspati-samaṃ buddhimān tathā śaktimān vīraḥ manyate |
അംബരീഷൻ പറഞ്ഞു—ശത്രുസേനാപതിയെ വധിച്ച് അവന്റെ രഥത്തിൽ കയറുന്ന യോദ്ധാവ്, വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ പരാക്രമശാലിയും ബൃഹസ്പതിയെപ്പോലെ ബുദ്ധിമാനുമായും അധികാര-ശക്തിയുള്ള വീരനുമായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse praises decisive, responsible leadership in righteous warfare: removing the enemy’s command structure and taking command-symbols (the chariot) marks a warrior as both powerful and wise—valor must be joined with intelligence and authority.
Ambarīṣa describes a battlefield criterion of excellence: a warrior who kills the opposing army’s commander and then mounts that commander’s chariot is acclaimed as exceptionally heroic, likened to Viṣṇu in prowess and to Bṛhaspati in counsel.