Shloka 35
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
पापमाचरतो यत्र कर्मणा व्याहृतेन वा | प्रियस्यापि न मृष्येत स राज्ञो धर्म उच्यते,प्रिय-से-प्रिय व्यक्ति भी यदि क्रिया अथवा वाणीद्वारा पाप करे तो राजाको चाहिये कि उसे भी क्षमा न करे अर्थात् उसे भी यथायोग्य दण्ड दे। जो ऐसा बर्ताव है, वह राजाका धर्म कहलाता है
pāpam ācarato yatra karmaṇā vyāhṛtena vā | priyasyāpi na mṛṣyeta sa rājño dharma ucyate ||
എവിടെയെങ്കിലും ഒരാൾ പ്രവൃത്തിയാലോ വാക്കാലോ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ, കുറ്റക്കാരൻ എത്ര പ്രിയങ്കരനായാലും രാജാവ് അത് അവഗണിക്കരുത്; ഇത്തരത്തിലുള്ള പക്ഷപാതരഹിതമായ അക്ഷമ തന്നെയാണ് രാജധർമ്മമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma is impartial justice: wrongdoing must not be excused due to personal affection. Whether the offense is by deed or by speech, the ruler should not tolerate it and should apply appropriate correction/punishment.
Utathya is instructing on rāja-dharma (the duties of kingship), emphasizing that governance must rise above favoritism. The verse frames even a beloved person as accountable under the same standard of law and ethics.