Shloka 93
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
मृत्योस्तु दुहिता राजन् सुनीथा नाम मानसी । प्रख्याता त्रिषु लोकेषु यासौ वेनमजीजनत्,राजन! मृत्युकी एक मानसिक कन्या थी, जिसका नाम था सुनीथा। जो अपने रूप और गुणके लिये तीनों लोकोंमें विख्यात थी। उसीने वेनको जन्म दिया था
mṛtyos tu duhitā rājan sunīthā nāma mānasī | prakhyātā triṣu lokeṣu yāsau venam ajījanat ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ, മരണത്തിനൊരു മാനസപുത്രി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവളുടെ പേര് സുനീഥ. രൂപഗുണങ്ങളാൽ അവൾ ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധയായിരുന്നു; അവളാണ് വേനനെ പ്രസവിച്ചത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames royal lineage within a moral-cosmic genealogy: qualities and destinies of rulers are portrayed as arising from profound origins (here, Death’s mind-born daughter). It hints that kingship and conduct are not merely personal but tied to larger ethical and cosmic causality.
Bhīṣma, instructing the king, introduces Sunīthā—described as Mṛtyu’s mind-born daughter and famed in the three worlds—and states that she gave birth to Vena, thereby situating Vena’s origin within a significant mythic lineage.