Shloka 5
भीष्मदर्शनार्थं प्रस्थानम्
Departure to Behold Bhīṣma
वीणापणववेणूनां स्वनश्वातिमनोरम: । सहास इव विस्तीर्ण: शुश्रुवे तस्य वेश्मन:,वीणा, पणव तथा मुरलीका अत्यन्त मनोरम स्वर इस तरह सुनायी देने लगा, मानो उस महलका अट्टहास सब ओर फैल रहा हो
vaiśampāyana uvāca |
vīṇāpaṇavaveṇūnāṃ svanaś cātimanoramaḥ |
sahāsa iva vistīrṇaḥ śuśruve tasya veśmanaḥ ||
അവന്റെ മന്ദിരത്തിൽ നിന്ന് വീണ, പണവ, വേണു എന്നിവയുടെ അതിമനോഹരമായ സ്വരം ദൂരദൂരത്തേക്ക് പരന്നു—ആ കൊട്ടാരം തന്നെയെല്ലാം അട്ടഹസിക്കുന്നതുപോലെ കേട്ടു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid sensory image—music ‘like laughter’ filling a palace—to hint at the power of worldly pleasures to captivate the mind. In the broader Śānti-parvan context, such imagery supports reflection on restraint and the difference between transient delight and enduring peace grounded in dharma.
The narrator (Vaiśampāyana) describes how extraordinarily pleasant music—vīṇā, drum, and flute—was heard spreading from a certain person’s mansion, as if the palace itself were bursting into laughter.