Shloka 85
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
एतेषां पितरश्रैव तथैव च पितामहा: । मदर्थ निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा,यदि वे क्षत्रिय मेरी रक्षा करें तो मैं अविचल भावसे स्थिर हो सकूँगी। इन बेचारोंके बाप-दादे मेरे ही लिये युद्धमें अनायास ही महान् कर्म करनेवाले परशुरामजीके द्वारा मारे गये हैं
eteṣāṃ pitaraś caiva tathaiva ca pitāmahāḥ | mad-arthaṃ nihatā yuddhe rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു— “ഇവരുടെ പിതാക്കളും അതുപോലെ പിതാമഹന്മാരും എന്റെ കാരണത്താൽ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ (പരശുരാമൻ)—അക്ലിഷ്ടകർമ്മൻ—അവന്റെ കൈകളാൽ നിഹതരായി. ഇത് സ്മരിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും: ‘മറ്റൊരാളുടെ കാരണത്തിന്’ ചെയ്ത കർമ്മം യുദ്ധത്തിൽ എത്ര ആഴമുള്ള പാരമ്പര്യബന്ധവും ബാധ്യതയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു—അത് പിന്നീടുള്ള തലമുറകളെ ഭയം, വൈരം, കടപ്പാട്-ബോധം എന്നിവയാൽ ബന്ധിക്കുന്നു.”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violence undertaken ‘for someone’s sake’ (mad-artham) generates lasting moral and social consequences: it can create inherited grievances and obligations, reminding rulers and warriors to weigh causes and outcomes carefully within dharma.
Vāsudeva refers to earlier killings in war: the fathers and grandfathers of certain people were slain by Rāma (Paraśurāma), described as indefatigable in action. The statement frames present tensions against a background of past bloodshed and its lingering effects.