Shloka 11
सर्वास्ता: कौरवो राजा सम्पूज्यापालयद् घृणी । वहाँ जो कोई भी स्त्रियाँ थीं, जिनके पति और पुत्र मारे गये थे, उन सबका कृपालु कुरुवंशी राजा युधिष्ठिर बड़े आदरके साथ पालन-पोषण करते थे ।। दीनान्धकृपणानां च गृहाच्छादनभोजनै:
sarvāstāḥ kauravo rājā sampūjya apālayad ghṛṇī | dīnāndhakṛpaṇānāṃ ca gṛhācchādanabhojanaiḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—കരുണാമയനായ കൗരവരാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ആ സ്ത്രീകളെല്ലാവരെയും യഥോചിതമായി ആദരിച്ചു സംരക്ഷിച്ചു പരിപാലിച്ചു. കൂടാതെ ദീനന്മാർക്കും അന്ധന്മാർക്കും ദരിദ്രർക്കും ഗൃഹം, വസ്ത്രം, ആഹാരം എന്നിവ നൽകി ആശ്രയമൊരുക്കി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a king’s duty is not only to rule but to protect and sustain the vulnerable—especially those harmed by war—through respectful care and material support (shelter, clothing, food).
In the post-war setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana describes Yudhiṣṭhira’s compassionate governance: he honors and maintains the bereaved women and supports the poor, blind, and destitute with basic necessities.