Shloka 4
धृतराष्ट्र-सेवा, राज्य-कार्य-विभागः
Service to Dhṛtarāṣṭra and Allocation of State Duties
“हमारा विश्वास है कि आपलोग निश्चय ही हमें अपने अनुग्रहका पात्र समझते हैं, तभी तो ईर्ष्या और द्वेष छोड़कर हमें इस प्रकार गुणसम्पन्न बता रहे हैं ।। धृतराष्ट्रो महाराज: पिता मे दैवतं परम् शासने>स्य प्रिये चैव स्थेयं मत्प्रियकांक्षिभि:
dhṛtarāṣṭro mahārājaḥ pitā me daivataṃ param | śāsane 'sya priye caiva stheyaṃ matpriyakāṅkṣibhiḥ ||
മഹാരാജ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്റെ പിതാവാണ്; എനിക്ക് അദ്ദേഹം പരമ ദൈവത്തുല്യമായി വന്ദ്യൻ. അതിനാൽ എന്നെ പ്രിയമായി കരുതുന്നവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴടങ്ങി, അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയമായതിൽ തന്നെ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളണം.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverence for one’s father/elder—especially a reigning king—creates a moral obligation: those who wish to please the speaker should align themselves with the elder’s commands and what pleases him, restraining personal agendas.
In the Shānti Parva’s reflective setting, a speaker underscores Dhṛtarāṣṭra’s supreme status for him and instructs others that, if they seek his goodwill, they should remain obedient to Dhṛtarāṣṭra’s rule and act in ways that please the king.