Shloka 22
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्न् पाण्डव: । त्वं चापि कुशली राजन माद्रीपुत्रो च पाण्डवी
diṣṭyā gāṇḍīvadhanvā ca bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ | tvaṃ cāpi kuśalī rājan mādrīputro ca pāṇḍavī ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഗാണ്ഡീവധാരിയായ അർജുനനും പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനനും കുശലമായിരിക്കുന്നതും ഭാഗ്യമാണ്; ഹേ രാജാവേ, നീയും കുശലമാണ്; കൂടാതെ മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരായ (നകുലൻ-സഹദേവൻ) ഇരുവരും. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച്, വീരന്മാരെ നശിപ്പിച്ച ആ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അക്ഷതരായി രക്ഷപ്പെട്ടത് മഹാ അനുഗ്രഹമായി കരുതുക. ഇനി, ഹേ ഭരതവംശജനേ, ശേഷിക്കുന്ന കര്ത്തവ്യങ്ങൾ വേഗം പൂർത്തിയാക്കുക.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames survival after catastrophic war as a matter of great fortune and immediately redirects attention to dharma: the king must now complete the remaining obligations—governance, rites, reconciliation, and restoration—without delay.
Vaiśampāyana reports a consoling, forward-looking statement: Arjuna, Bhīma, the king, and Mādrī’s sons have all come through the war safely and victorious; therefore the Bhārata king should proceed quickly to the necessary post-war tasks.