प्रभाते यास्यति भवानू् पर्याश्वस्त: सुखोषित: । असौ हि भगवान् सूर्यो मन्दरश्मिरवाड्मुख:,विद्वन! आप मुझे जैसी सलाह दे रहे हैं, अवश्य ऐसा ही करूँगा। साधो! वे भगवान् सूर्य अस्ताचलकी ओर जा रहे हैं। उनकी किरणें मन्द हो गयी हैं; अतः आप इस रातमें मेरे साथ यहीं रहिये और सुखपूर्वक विश्राम करके भलीभाँति अपनी थकावट दूर कीजिये; फिर सबेरे अपने अभीष्ट स्थानको चले जाइयेगा
prabhāte yāsyati bhavān upari-āśvastaḥ sukhoṣitaḥ | asau hi bhagavān sūryo mandaraśmir avāṅmukhaḥ ||
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—പ്രഭാതത്തിൽ നിങ്ങൾ സുഖമായി വിശ്രമിച്ച് പുതുമയോടെ യാത്ര തുടരും. കാരണം ഭഗവാൻ സൂര്യൻ ഇപ്പോൾ അസ്തമിക്കുകയാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ മൃദുവായി, അദ്ദേഹം അധോമുഖനായി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ രാത്രി എന്റെ കൂടെ താമസിക്കൂ; സുഖമായി വിശ്രമിച്ച് ക്ഷീണം പൂർണ്ണമായി നീക്കുക; പിന്നെ രാവിലെ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുക.
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights practical dharma: a host urges a traveler to rest when night falls, emphasizing care, hospitality, and acting according to proper time rather than forcing a journey in darkness.
A brāhmaṇa addresses a traveler respectfully, noting that the Sun is setting and its rays have softened; he invites the guest to stay the night, recover from fatigue, and depart safely at dawn.