Shloka 54
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने । अनुध्यानान्मम मुने नैतद् वचनमन्यथा
anādinidhanaṁ loke cakrahastaṁ ca māṁ mune | anudhyānān mama mune naitad vacanam anyathā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മുനേ! എന്നെ നിരന്തരം അനുധ്യാനിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്തുതന്നെ നീ എന്നെ അനാദിയും അനന്തനും ആയ പ്രഭുവായി, കൈയിൽ ചക്രം ധരിച്ചവനായി ദർശിക്കും. ഹേ മുനേ! എന്റെ ഈ വചനം ഒരിക്കലും മറ്റെങ്ങനെ ആകുകയില്ല—അസത്യമാവുകയില്ല।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sustained meditation (anudhyāna) on the Lord leads to direct experiential vision of the divine form; the verse also emphasizes the reliability of divine assurance—true contemplation yields a true result.
Vaiśaṃpāyana reports a promise addressed to a sage: if the sage continually contemplates the Lord, he will see the beginningless, endless deity in the recognizable Viṣṇu form holding the discus, and this promise will not fail.