Shloka 39
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतो5भवत् | अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्सम्भव: प्रभु:
sarasvatīm uccacāra tatra sārasvato 'bhavat | apāntaratamā nāma suto vāksambhavaḥ prabhuḥ |
അവൻ സരസ്വതിയെ ഉച്ചരിച്ചു; അവിടെ സാരസ്വതൻ പ്രാദുര്ഭവിച്ചു. വാക്സംഭവനായ ആ പ്രഭാവശാലി പുത്രൻ ‘അപാന്തരതമാ’ എന്ന നാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the creative and authoritative potency of vāk (speech): sacred utterance is not merely communication but a force that can bring manifestation, order, and lineage into being—an ethical reminder that disciplined, truthful speech sustains dharma.
Vaiśampāyana narrates that an utterance invoking Sarasvatī (Speech) leads to the manifestation of Sārasvata, and that a powerful son born of Vāk is named Apāntaratamā, establishing a lineage connected with the principle of speech.