Shloka 5
जपन् वान्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् । सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत्,अथवा प्रायश्रित्त बतानेवाले विद्वानोंकी या अपनी इच्छासे शस्त्रधारी पुरुषोंके अस्त्र- शस्त्रोंका निशाना बन जाय अथवा अपनेको प्रज्वलित आगमें झोंक दे अथवा नीचे सिर किये किसी भी एक वेदका पाठ करते हुए तीन बार सौ-सौ योजनकी यात्रा करे अथवा किसी वेदवेत्ता ब्राह्मगको अपना सर्वस्व समर्पण कर दे या जीवन-निर्वाहके लिये पर्याप्त धन अथवा सब सामानोंसे भरा हुआ घर ब्राह्मणको दान कर दे--इस प्रकार गौओं और ब्राह्मणोंकी रक्षा करनेवाला पुरुष ब्रह्महत्यासे मुक्त हो जाता है
vyāsa uvāca | japan vānyatamaṃ vedaṃ yojanānāṃ śataṃ vrajet | sarvasvaṃ vā vedavide brāhmaṇāyopapādayet | athavā prāyaścittaṃ … |
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഏതെങ്കിലും ഒരു വേദം ജപിച്ചുകൊണ്ട് നൂറ് യോജന ദൂരം യാത്ര ചെയ്യുക; അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം യാത്ര വീണ്ടും ചെയ്യുക; അല്ലെങ്കിൽ വേദജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണന് സകല സമ്പത്തും സമർപ്പിക്കുക. ഇത്തരത്തിലുള്ള കഠിനതപസ്സും പണ്ഡിതർക്കുള്ള മഹാദാനവും കൊണ്ട്—ഗോവുകളെയും ബ്രാഹ്മണരെയും കാത്തവൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing is addressed through rigorous self-discipline (japa and arduous travel) and through restorative generosity to genuine Vedic learning; the verse frames expiation as both inner austerity and outward restitution, especially in relation to safeguarding cows and Brahmins.
Vyāsa is describing recognized forms of prāyaścitta: reciting a Veda while undertaking long journeys and/or giving one’s wealth to a Veda-knowing Brahmin, presented as means by which a protector of cows and Brahmins can be freed from the taint of brahmahatyā.