Shloka 40
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
बभूवान्तर्गतमतिर्निरी क्ष्य पुरुषोत्तमौ । सदोगतास्तत्र ये वै सर्वभूतनमस्कृता:
babhūvāntargatamatir nirīkṣya puruṣottamau | sadogatās tatra ye vai sarvabhūtanamaskṛtāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ആ രണ്ടുപുരുഷോത്തമരെ കണ്ടപ്പോൾ നാരദന്റെ മനസ്സ് അന്തർമുഖമായി ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സജ്ജനർ സദാ നന്മയിൽ നിലകൊണ്ട് സർവ്വജീവികൾക്കും നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal: true goodness expresses itself as inward composure and reverence toward all beings. Dharma is shown not merely as ritual or status, but as a cultivated disposition of humility and universal respect.
The narrator describes a moment of encounter with “the two supreme persons,” after which a character becomes inwardly absorbed. The assembled virtuous people present respond with respectful salutations, characterized as honoring all beings.