Shloka 223
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
सम्पूजितो भवेत् पार्थ देवो नारायण: प्रभु: । पाण्डुनन्दन! इन भगवान् रुद्रको नारायणस्वरूप ही जानना चाहिये। पार्थ! प्रत्येक युगमें उन देवाधिदेव महेश्वरकी पूजा करनेसे सर्वसमर्थ भगवान् नारायणकी ही पूजा होती है
sampūjito bhavet pārtha devo nārāyaṇaḥ prabhuḥ | pāṇḍunandana! imaṃ bhagavān rudrako nārāyaṇasvarūpa eva jñātavyaḥ | pārtha! pratyeka-yuge te devādhideva-maheśvarasya pūjanena sarva-samartha-bhagavān nārāyaṇa eva pūjitaḥ bhavati |
ഹേ പാർഥാ! യഥാവിധി ഭക്തിയോടെ പൂജ അർപ്പിക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നത് പ്രഭു നാരായണനെയാണ്. പാണ്ഡുനന്ദനാ! ഈ ഭഗവാൻ രുദ്രനെ നാരായണസ്വരൂപമായിട്ടേ അറിയുക. ഹേ പാർഥാ! ഓരോ യുഗത്തിലും ദേവാധിദേവ മഹേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്നതിലൂടെ സർവ്വശക്തനായ ഭഗവാൻ നാരായണനെയേ പൂജിക്കുന്നതാകുന്നു.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches theological unity: Rudra/Maheshvara is to be understood as a manifestation of Narayana, so sincere worship of Maheshvara in any age is effectively worship of Narayana. Ethically, it promotes reverence without rivalry and discourages divisive sectarianism.
Arjuna addresses himself as Partha/Pandunandana in a didactic statement, affirming that honoring Maheshvara (Rudra) amounts to honoring Narayana. The passage functions as a doctrinal clarification within Shanti Parva’s broader instruction on dharma and right understanding.