Shloka 54
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वैतद् देवदेवस्य वाक््यं हृष्टतनूरुहा: । ततस्ते विबुधा: सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षय:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! देवाधिदेव भगवान् नारायणका यह वचन सुनकर उन सबके रोम हर्षसे खिल उठे। तदनन्तर उन सब देवताओं, महर्षियों और ब्रह्माजीने वेदोक्त विधिसे वैष्णव यज्ञका अनुष्ठान किया। उस यज्ञमें ब्रह्माजीने स्वयं भगवानके लिये भाग निश्चित किया
vaiśampāyana uvāca
śrutvaitad devadevasya vākyaṃ hṛṣṭa-tanūruhāḥ |
tatas te vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനമേജയാ! ദേവാധിദേവനായ നാരായണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഹർഷരോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി. തുടർന്ന് ആ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ബ്രഹ്മാവിനെയും മഹർഷിമാരെയും കൂട്ടി വേദോക്തവിധിപ്രകാരം വൈഷ്ണവയാഗം അനുഷ്ഠിച്ചു; ആ യാഗത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് തന്നേ ഭഗവാനു വേണ്ടി പങ്ക് നിശ്ചയിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when the Supreme is acknowledged, the proper response is reverent alignment—joyful assent expressed through Veda-guided action. Ethically, it affirms honoring rightful authority and sustaining cosmic order (ṛta/dharma) through disciplined, non-arbitrary practice.
After hearing the proclamation of the supreme deity (Nārāyaṇa), the gods, Brahmā, and the great seers are overwhelmed with devotional exhilaration and proceed to conduct a Vaiṣṇava sacrifice according to Vedic injunctions, with Brahmā assigning an offering-share specifically for the Lord.