Shloka 47
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
ऊर्ध्वा दृष्टिबाहवश्न एकाग्रं च मनो5भवत् | एकपादा: स्थिता: सर्वे काष्ठ भूता: समाहिता:,उनकी आँखें ऊपरकी ओर लगी थीं, भुजाएँ भी ऊपरकी ओर ही उठी हुई थीं। मन एकाग्र था। वे सब-के-सब समाहितचित्त हो एक पैरसे खड़े हो काष्ठके समान जान पड़ते थे
ūrdhvā dṛṣṭir bāhavaś caikaagraṃ ca mano 'bhavat | ekapādāḥ sthitāḥ sarve kāṣṭhabhūtāḥ samāhitāḥ ||
അവരുടെ ദൃഷ്ടി മേലോട്ടായിരുന്നു; ഭുജങ്ങളും ഉയർത്തിയിരുന്നു; മനസ്സ് ഏകാഗ്രമായി. എല്ലാവരും സമാഹിതചിത്തരായി ഒരു കാലിൽ നിന്നു, മരക്കട്ടകളെപ്പോലെ അനങ്ങാതെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined austerity and yogic concentration: mastery of posture, senses, and mind (ekāgratā, samādhāna) as a means to inner steadiness and spiritual attainment.
Vaiśampāyana describes a group of ascetics or practitioners engaged in severe tapas—gazing upward, arms raised, standing on one foot—so still and composed that they resemble inert wood.